HHW 3 - Aartswoud 4

Op 21/12 speelden we een thuiswedstrijd tegen Aartswoud 4. Dat het niet gemakkelijk zou worden, stond bij voorbaat vast. Tussen beide teams was er een gemiddeld ratingverschil van bijna 100 punten in het nadeel van ons. We moesten dus aan de bak! Bij mijn partij ging het lang gelijk op, maar toen ik een pion achter kwam kreeg ik het steeds moeilijker en moest ik me met alle krachten verdedigen. Dat ging lang goed, uiteindelijk moest ik me echter gewonnen geven en ik streek als eerste van ons team de vlag.

Volendam - Heerhugowaard 1: 1-7

Op 16 december mochten we naar Volendam toe met het eerste team. De vorige keer dat we daar waren hadden we problemen met parkeren en waren we daardoor te laat, ze hadden toen de klokken al aangezet en toen speelden we met een kwartier minder. Die wedstrijd viel mede door deze tijdachterstand bij een aantal borden het resultaat uit in het voordeel voor de Volendammers. We verloren toen met 3.5-4.5. Dit was dus een goede mogelijkheid voor een revanche.

De wet van Morphy

Het zat ons in de 4e ronde van de bond bepaald niet mee. Eerst moesten we een invaller zoeken voor Edwin, zeker huiselijke verplichtingen. Gerard Groenveld was op de maandag al snel bereid gevonden in te vallen. Op dinsdag belt Oscar op dat hij met pech staat in Badhoevedrop. Altijd maar weer die Badhoevedrop. Dus moest TC Mats nog weer zijn lijst van reservespelers langs. Eerst Eric de Jong gebeld. Kon niet, want hij was een spelletje aan het hazewinden rond de tafel met zijn vrouw. Traditioneel decembergebruik in huize de Jong, om de lange winteravonden, gezellig door te komen.

Bergen 3 - HHW 3

Na een remise en een nederlaag moest ons team het in een uitwedstrijd opnemen tegen Bergen 3. Dit team had de beide vorige wedstrijden verloren en het was dus belangrijk, dat wij goed zouden presteren. Bij een nederlaag zou Bergen ons voorbij gaan en zouden wij mogelijk op de laatste plaats komen. Daar hadden wij geen zin in en vol goede moed vertrokken wij naar het kunstenaarsdorp.

Ik ga er maar weer eens van Doorn

Blijkt schaken nog een gevaarlijke sport ook te zijn. Vooral als Piet Konijn met zijn pijlen begint te toveren. Heb je zo “One hundred and eighty” in je kuiten zitten ! Nu weten we de Achilleshiel van Robbert van Doorn. Komen er vervolgens nog de dochter van de slager en van de melkboer binnen en dan weet je dat het toch weer laat gaat worden. Ja, had je er maar van Doorn moeten gaan.

Gedicht over Leuven

De hellende daken van Leuven zagen vreemden
posities afwisselen door vertrekken bewonen
eventjes samen oplopen en afdwalen
naar dames zonder ze te schaken
verdronken vrijheid gewonnen
tijdsgebrek verslonden
mats gevonden

Leuven 2017

Met zijn vijven in de auto van Ronald van Ewijk togen wij op een zonnige 9e november richting Belgie. De grote Jos Vlaar voorin en de 'kleintjes' Mats Bakker, Kevin Tan en Piet Konijn achterin. Piet, die in het midden zat kreeg af en toe een por, van links of van rechts, als hij weer eens een foute opmerking had gemaakt. Mats praatte honderd uit en vond gretige oren in zijn mede reisgenoten. Kevin was moe en na verloop van tijd gingen er oortjes in en hing Kev half slapend tegen het raam van auto aan.